บ่นไปวันๆ... กับเจ้าโจบิ

ในเอนทรี่เก่าเคยเปรยๆ เรื่องปากไปแล้วบ้างนะคะ ขอเนื้อที่ตรงนี้มาเขียนอะไรเต็มๆกัน

"ปาก" ฆาตรกรเงียบวงการคอสเพลย์

   ตอนนี้โจบิเองก็ได้ยินคนบ่นและได้เห็นคนที่ต้องระเห็จออกมาจากวงการนี้เพียงเพราะคำพูดคำเดียว บางคนอาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เพียง 1 คำที่เราพูดออกไป สามารถสร้างได้ทั้งเรื่องดีที่สุดและเรื่องแย่ที่สุดให้แก่ตัวได้

 อันแรกขอพูดถึง "การติพรอฟและชุดคอสชาวบ้าน" อันนี้อาจจะถูกมองว่าไม่ดีได้ง่าย แต่ส่วนใหญ่นั้นผู้ติ โจบิคิดว่าเค้าอาจจะอยากให้ปรับปรุงชุดหรือพรอฟให้ดีขึ้น แต่ความหวังดีเหล่านี้บางครั้ง อาจจะทำให้เกิดเรื่องบาดหมางกันในวงการได้ง่ายๆ

 โจบิเองก็ไม่ใช่คนที่เก่งอะไรมากมายนัก เรื่องนี้ย้อนไปเมื่อเดือนกันยายน 2550 งาน WCS ตอนโจบิกำลังเดินพาเหรดคอสเพลย์ ได้ยินเสียงออกมาจากกลุ่มช่างภาพว่า ..."พรอฟห่วยว่ะ" โจบิเองก้ไม่รู้ว่าเค้าด่าคนอื่นหรือเปล่า แต่มันดังมาทางโจบิเลยคิดว่าด่าเราละกัน ซึ่งไอ้ส้อมสับปะรดโจบิก็ไม่ได้เลิศเลออะไร ทำมาจากกระดาษ A4 พ่นสีเงินเน่าๆ พอขึ้นแสดงได้ แต่แค่คนด่าก็ทำให้โจบิไม่กล้าคอส ป๋ามุ ไปอีกนานหลายเลยค่ะ -*-

สภาพส้อมสับปะรดที่ทำเองงับ

 ทำให้เห็นว่าบางครั้งการที่คนไปติพรอฟคนนู้นคนนี้ อาจจะถูกมองเจตนาผิดได้ง่ายเลย บางคนโดนเกลียดไปเลยเพราะกับอีเรื่องแค่นี้

  มาถึงเรื่องติชุดคอส งานกันดั้ม เมื่อปีก่อน คนที่ชนะอันดับสองคือเพื่อนโจบิเอง โดนด่าว่า "ชุดเน่า" แต่เค้าเป็นคนฮาๆ เลยไม่ถือสาอะไรมากนัก แต่ถ้ากับคนที่เค้าถือล่ะ....

 อย่างเช่น น้องจี ตัดชุด โดคุโร โคลม มาเองทำส้อมสับปะรดเอง แล้วมาเดินงานคอส

นายบี อยากเดินมาทักขำๆ เลยเดินมาพูดใส่ว่า "เฮ้ย...ชุดเน่าชะมัดเลยหล่อน"

สมมุติว่าน้องจีเสียใจกับคำพูดนั้นอย่างแรง เลยเกลียดหน้านายบี แล้วหาทางทำให้นายบีออกจากวงการไปให้พ้นหน้า

นายบีก็ซวยไปเพียงเพราะคำพูดของตัวเองเท่านั้น

  จึงอยากบอกตรงนี้ว่า ยิ่งถ้าเราไม่สนิทกับคนที่พูดด้วยมากนัก ยิ่งต้องระวังคำพูดไว้มาก อย่าคิดว่าใครๆจะขำด้วยกับเราเพราะเราคิดว่าพูดแล้วเขาจะขำ บางคนเค้าไม่ขำกับคุณด้วยนะคะ

  ตอนนี้ในวงการเริ่มมีเรื่องที่เป็นแค่เรื่องขี้ปาก ทำให้คนมันแตกแยกกันออกไป เพียงแค่พูดไม่เข้าหู แมร่งก็จะเอากันให้ตายหายไปข้าง หาเรื่องบ้างล่ะ ล็อบบี้บ้างล่ะ รวมหัวกันบีบขับไล่บ้างล่ะ ไม่ลองคิดบ้างเหรอว่า ไอ้แค่เรื่องขี้ปากโง่ๆถึงกับต้องมากัดกัน

  คราวนี้มาพูดถึงฝ่ายผู้ฟังกันบ้าง

ผู้ฟังเองก็ต้องหัดแยกแยะให้ออกว่าอันไหนจริงไม่จริง อันไหนดีไม่ดี ไม่ใช่ฟังมาแล้วเชื่อหมดเปลือก โดนเป่าหูเข้าหน่อยก็เชื่อหมดใจ ใครเป็นแบบนี้ระวังโดนหลอกใช้แบบเจ้าของบล็อกหล่ะ

 เมื่อก่อนโจบิโคตรหูเบา โดนเพื่อนๆและพวกๆล็อบบี้ บอกว่าคนที่คอสคูที่งานโตโยต้า(ฝ้ายเพื่อนรักในปัจจุบัน) แมร่งเด็กเส้น แมร่งอยากดัง ไอ้เราก็เชื่อแมร่งโหมดดดดดดแต่ลึกๆแล้ว อยากคุยกับเค้า อยากไปเจอเค้า อยากรู้ความจริง แต่หากโจบิตอนนั้นยังไม่มีความต้องการแบบนั้น ป่านนี้ยังคนเป็นไอ้บ้ามั้ง ไม่ก็อีเกรียน(หรือตอนนี้ยังเป็นอยู่ฟระ) ตอนนี้เริ่มเชื่อแล้วล่ะว่า 10 ปากว่าไม่เท่าตาเห็น

 รู้ตัวว่าโดนหลอกใช้ก็หลังงานออดิชั่นของดีคอส โดนหลอกใช้ให้เขียนบล็อกตั้งกระทู้ (โดยไม่เอ่ยนามตนเอง) ประนามคนนู้นคนนี้ แต่เหมือนฟ้าเล่นตลก ไอ้พวกที่เราเคยโดนเพื่อนมันล็อบบี้มา มาออดิชั่นงานนั้นกันหมด หลังจากนั้นก็เลยถีบเพื่อนเก่า แล้วรับเพื่อนใหม่เป็นกระบุงจากเหตการณ์ตอนนั้น

 บ่นเรื่องตัวเองมากอีกและ งั้นขอสรุปตรงนี้เลยดีกว่า

 ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ฟังหรือผู้พูด สิ่งที่คุณควรทำก่อนทุกครั้งคือ "คิด"

คิดก่อนจะพูด

คิดทบทวนหลังจากได้ฟังอะไรมา

  แล้วสิ่งสำคัญก็คือต้องหัดให้อภัยกัน อย่าเอาเรื่องขี้ปากมาสร้างความบาดหมางกัน อย่าให้คำเพียงคำเดียวมาทำลายมิตรภาพที่มีมาเป็นปีๆลงตรงหน้า

 ควรคิดทบทวนดูหลังจาดได้ฟังใครต่อใครพูดมา

จงอย่าเชื่อทีเดียว กับคำพูดลอยๆเพียงคำเดียว ไม่ว่ามันจะมาจากปากคนที่ผ่านมาหรือ คนที่เราเคารพเทิดทูน

จงอย่าเชื่อทีเดียว กับข่าวซุบซิบภาพใน หรือเรื่องแย่ๆที่เกิดกับสังคมนี้

จงอย่าเชื่อบล็อกนี้ เพราะแมร่งเดจาวูทั้งชาติ(ฮา)

 โจบิยังไม่สามารถสรุปได้ว่า สังคมมันดีขึ้นมามั้ย แต่โจบิคิดว่ามันดีขึ้นมาสักนิดล่ะนะ พวกไร้มารยาทลดลงนิดนึง พวกที่มาคอสโดยไม่รู้จักการ์ตูนน้อยลง ถึงแม้ตอนนี้มันจะมีเรื่องระหว่างคนหรือระหว่างกลุ่ม แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่วงการนี้ก็ยังมีกลุ่มที่คอยค้ำจุนไม่ให้วงการมันล่มลงไปง่ายๆ

 ขอให้ทุกคนจงมุ่งไปสู้แสงสว่าง แม้ว่ารอบๆตัวเรามันจะมีเงามืดที่น่ารังเกียจปกคลุมอยู่ก็ตาม

ป.ล. อ่านบล็อคนี้จบแล้วลืมๆภายใน 5 นาทีนะคะ เหอๆๆๆๆๆๆๆ

-----------------------------------------------------------------------------------------------